एसियाली खेलकुद : कमजोरी बुझ्ने अवसर
अझै फराकिलो ढंगले सोच्न आवश्यक छ । जुन खेलमा हामीले विश्वमञ्चमा प्रभावशाली उपस्थिति देखाउन सक्ने सम्भावना छ, त्यस्ता खेलमा अतिरिक्त लगानी गर्नैपर्छ । लामो समयसम्मको योजना बनाएर त्यसअनुसार काम गर्नैपर्छ ।
जारी २० औं एसियाली खेलकुदमा नेपालले दुई पदक जितेको छ । करातेमा तेस्रो स्थानका लागि भएको प्रतिस्पर्धामा नेपालका तेन्जिङ शेर्पाले लाओसका खेलाडीलाई पराजित गर्दै पहिलो कांस्य पदक पक्का गरेका थिए । त्यस्तै, नेपाली महिला कबड्डी टोली भारतसँग पराजित भएपछि कांस्यमै रोकिएको हो । गल्फमा पनि पदकको सम्भावना छ । यस पटक व्यक्तिगततर्फ कराते खेलाडी एरिका गुरुङले स्वर्ण पदक जित्ने आशा गरिएको थियो । १९ औं एसियाली खेलकुदमा रजत पदक जितेकी उनी साउदी अरेबियाकी खेलाडीसँग पराजित भएसँगै पदकविहीन बन्न पुगिन् । क्रिकेटको सम्भावना वर्षाले बिथोलिदियो ।
नेपालमा खेलकुदमा कमजोर वातावरणका बीच पनि दुई कांस्यसम्म जित्न सक्नुलाई पनि सकारात्मक मान्नुपर्छ । यसर्थ पदक विजेता खेलाडीहरू बधाईका पात्र हुन् । यद्यपि, यो प्रतियोगिता हाम्रो कमजोरी बुझ्ने अवसर हो । ठूला प्रतियोगितामा पदक प्राप्तिको सम्भावनालाई बढाउन भने हामीले वर्षौंपछिका लक्ष्य प्रस्ट गर्न र लक्ष्य प्राप्तिका व्यावहारिक योजना कार्यान्वयन गर्न अनिवार्य छ ।
एसियाली खेलकुदमा नेपालले फाट्टफुट्ट रजत पदक पनि जित्ने गरेको छ । यस पटक भने एक दुई वटा कांस्यमा चित्त बुझाउनुपरेको (अहिलेसम्मको स्थितिमा) छ । मूलतः यस पटकको उपलब्धि विगतकै निरन्तरता जस्तो देखिन्छ । तर केही कारणले हामीलाई कठिनाइ भने थपिँदै गएको छ । पहिलो, खेल जगत् अत्यन्तै प्रतिस्पर्धी हुँदै गएको छ ।
